Koronka z Pagu

Koronka bez wzornika

Koronka z Pagu to koronka szyta igłą. Powstaje na twardym podłożu, zaczyna się od środka i rośnie na zewnątrz w kręgach jak pajęczyna. Tradycyjnie nie było rysunków ani wzorników: wzory przekazywano z matki na córkę przez obserwację i ćwiczenie. Efekt jest bardzo cienki, niemal przezroczysty, a zarazem niezwykle wytrzymały.

Długa tradycja

Rzemiosło jest ściśle związane z klasztorem benedyktynek św. Małgorzaty w mieście Pag, gdzie wyrób koronek odnotowano już w XVI wieku. Koronkę z Pagu pokazano publicznie na wystawie w 1880 roku, a w latach 1906–1943 jeździła na wystawy do Londynu, Nowego Jorku, Wiednia, Mediolanu, Pragi i Budapesztu. Na Wystawie Światowej w Paryżu w 1937 roku zdobyła złoty medal.

W 1906 roku burmistrz Pagu Frane Budak założył szkołę koronkarską; pierwsza nauczycielka, Nina Rakamarić, kształciła się w Wiedniu. Budak zebrał też około pięćdziesięciu oryginalnych wzorów, według których koronczarki pracują do dziś. Obecnie tradycję podtrzymują stowarzyszenie koronczarek "Frane Budak" i zajęcia z koronkarstwa w miejscowej szkole.

Światowe dziedzictwo

Koronkarstwo w Chorwacji, w tym koronka z Pagu, jest wpisane na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości UNESCO. Kawałek koronki z Pagu to jedna z najbardziej autentycznych pamiątek z Chorwacji, a wiele osób oprawia ją w ramkę jak obraz.

Gdzie ją zobaczyć

Latem koronczarki siedzą przed swoimi domami na starym mieście i sprzedają swoje prace. Historyczne okazy można zobaczyć także w miejskiej kolekcji koronek. Mały kawałek koronki to piękny dodatek do odświętnego stroju.